Цэнтральная афрыка. Вынікі вандравання

Вы знаходзіцеся: Цэнтральная афрыка

Вынікі гэтага вандравання лепш за ўсё перадаць словамі самога Ливингстона:

'Вялікая частка географаў ведае, што да адкрыцця возера Нгами і той багата акропленай вобласці, у якой жывуць плямёны макололо, панавала перакананне, што значная частка ўнутранай Афрыкі ўяўляе сабою пустэльню, куды цякуць і ў пясках якой губляюцца рэкі. Я ж падчас свайго вандравання 1852-1856 гг. ад акіяна да акіяна праз паўднёвую трапічную частку кантынента выявіў, што ўся гэта вобласць насамрэч добра акроплена, што ў ёй маюцца вялікія тэрыторыі з плодороднейшей, пакрытай лясамі глебай, а таксама выдатныя травяністыя даліны, у якіх жыве значнае насельніцтва; і я выявіў таксама адзін з замечательнейших вадаспадаў у свеце. Услед за гэтым атрымалася высвятліць асаблівасці фізічнай прылады Афрыкі. Яна апынулася ўзнёслым плато, некалькі якія паніжаюцца ў цэнтры і з расколінамі па баках, па якіх рэкі збягаюць да мора. Кажучы пра гэты важны для фізічнай геаграфіі Афрыкі факце, нельга адначасова не ўспомніць, што менавіта так і зусім ясна гэта выказаўшы, чыста гіпатэтычна ўяўляў яго сабе прэзідэнт каралеўскага геаграфічнага грамадства (Радэрык Мерчисон), што зараз, пасля вырабленых назіранняў вышыні і вывучэнні плыні рэк, цалкам пацвярджалася. [У выніку гэтага вандравання і прац іншых даследнікаў, як то: Барта, Спека і Бэйкера] месца легендарнай гарачай зоны і пякучых пяскоў заняла добра акропленая вобласць, якая нагадвае сваімі пресноводными азёрамі Паўночную Амерыку, а сваімі гарачымі вільготнымі далінамі, джунглямі, гатами [узнёслымі краямі] і прахалоднымі высокімі пласкагор'ямі --Індыю'.