UA DE EN ES FR IT NL PL BY PT
Геаграфічныя адкрыцці XIX-XX стагоддзяў
pt es fr it nl pl by ua de en
часткі
  • Афрыка
  • Цэнтральная і паўднёвая афрыка
  • Паўночна-заходняя афрыка
  • Паўночна-усходняя афрыка
  • Цэнтральная афрыка
  • Паўднёвая афрыка
  • Паўночна-усходняя афрыка пасля 1889 г.
  • Гвинейские краіны пасля 1889 г.
  • Цукры пасля 1839 г.
  • Мадагаскар
  • Амерыка
  • Злучаныя штаты
  • Мексіка і цэнтральная амерыка
  • Аляска
  • Паўднёвая амерыка
  • Паўднёвая амерыка. Даследаванне гвіяны

    Вы знаходзіцеся: Паўднёвая амерыка

    Даследаванне Гвіяны і прылеглых абласцей аднавілася ў 1872 г. і працягвалася да канца стагоддзя. Але ўжо і да 1872 г. сёе-тое пра агульную геаграфічную структуру гэтага раёна стала вядома ў выніку шматгадовай працы ва ўсходняй Венесуэле батаніка і заолага Аппуна (1849-1868). Вялікае значэнне мелі тыя здымкі, якія вырабляў тут пачынальна з 1868 г. Браун і дзякуючы якім былі вырашаны загадкі шматлікіх рэк Брытанскай Гвіяны. Працы Монтолье (1872 г.), Шаффанжона (1884-1891 гг.) і Страделлй (1888 г.) у басейне Арынока пралілі некаторае святло на пытанне пра вытокі гэтай ракі. Монтолье даследаваў раку Инириду, Страделли-Вичаду, абодва-ў межах Калумбіі, тады як Шаффанжон здзейсніў некалькі экспедыцый да вярхоўяў Кауры і Арынока. Шмат геаграфічных фактаў, якія адносяцца да гэтай мала вядомай вобласці, выявілася ў выніку працы камісій па дэмаркацыі меж: паміж Бразіліяй і Венесуэлай (1880- 1882 гг.) і паміж Венесуэлай і Брытанскай Гвіянай (якая апублікавала ў 1897 г. вынікі сваёй працы) і дзякуючы вандраванням Хюбнера ў раёнах Верхняга Арынока і Бранко (1895 г.).

    Ужо згадвальная намі праца Шомбургка і Брауна ў Брытанскай Гвіяне была дапоўнена ў гэты перыяд шматлікімі іншымі вандроўцамі. Жаданнем здзейсніць узыходжанне на гару Рораима прыцягнуты былі сюды Бодхэм-Уэтхем (1878 г.), Уайтли (1883 г.) і Ім-Турн (1884 г.), прычым апошні даў навуцы шмат вельмі каштоўнага матэрыялу па прыродазнаўчай гісторыі і этнаграфіі. Ён унёс вялікі ўнёсак у геаграфію заходняй часткі Брытанскай Гвіяны, а сваім даследаваннем рэк, у тым ліку Куюни і Мазаруни, працягнуў геадэзічную працу вандроўцаў-піянераў.

    Што да Галандскай Гвіяны, то тут Циммерман у 1877 г. і Лот у 1879 г. усталявалі вялікую частку плыні рэк Сурынам і Сарамакка. Ускосна спрыялі бліжэйшаму знаёмству з геаграфіяй краіны таксама працы геолага Марціна і этнографа Каці. У 1901 г. буйная экспедыцыя пад начальствам маёра Л. Бакхейса даследавала частка ўнутранай вобласці, прарабіўшы асабліва каштоўную працу па рацэ Копенаме.


    las secciones
  • ГЃfrica
  • Central y del sur afrika
  • Noroeste afrika
  • Del nordeste afrika
  • Central afrika
  • Del sur afrika
  • Del nordeste afrika despuГ©s de 1889
  • los paГ­ses De Guinea despuГ©s de 1889
  • el SГЎhara despuГ©s de 1839
  • Madagascar
  • AmГ©rica
  • los Estados unidos
  • MГ©xico y central amerika
  • la Alaska
  • Del sur amerika
  • les paragraphes
  • l'Afrique
  • Central et du sud afrika
  • De nord-ouest afrika
  • De nord-est afrika
  • Central afrika
  • Du sud afrika
  • De nord-est afrika aprГЁs 1889
  • les pays GuinГ©ens aprГЁs 1889
  • le Sahara aprГЁs 1839
  • le Madagascar
  • l'AmГ©rique
  • les Г‰tats Joints
  • le Mexique et central amerika
  • l'Alaska
  • Du sud amerika
  • Capitoli
  • Africa
  • Africa centrale e meridionale
  • Africa nord-occidentale
  • Africa nordeste
  • Africa centrale
  • Africa meridionale
  • Africa nordeste dopo 1889 g.
  • Paesi di Gvineiskie dopo 1889 g.
  • Zuccheri dopo 1839 g.
  • Madagascar
  • America
  • Gli stati Unito
  • Messico ed america centrale
  • Alaska
  • America meridionale
  • Hoofdstukken
  • Afrika
  • Centrale en Zuid-Afrika
  • Noordwestene Afrika
  • Noord-oosten-Afrika
  • Centrale Afrika
  • Zuid-Afrika
  • Noord-oosten-Afrika na 1889 g.
  • Gvineiskie landen na 1889 g.
  • Suiker na 1839 g.
  • Madagascar
  • Amerika
  • De Verenigde staten
  • Mexico en Midden-Amerika
  • Alaska
  • Zuid Amerika