Афрыка. Джемса і боудич

Вы знаходзіцеся: Афрыка

У 1825 г. Клаппертон высадзіўся на Гвинейском узбярэжжа зблізку Лагоса і зрабіў другую спробу, гэтым разам па іншым маршруце, дазволіць праблему Нігера. Ён дасягнуў Нігера ў Буссы і прайшоў да Сокото. Тут і ён упаў ахвярай клімату і хвароб, і ад усёй экспедыцыі ў жывых застаўся толькі адзін удзельнік- Рычард Лендер, які насілу дабраўся да ўзбярэжжа. У выніку ўсяго гэтага ў Еўропе стварылася ўражанне, што спалучэнне неспрыяльных геаграфічных і палітычных умоў стварае такія перашкоды, якія ні адвагай, ні хітрасцю пераадолець не атрымаецца. Спробы дазволіць праблему Нігера, на некаторы час спыніліся.

Тым часам некалькі дробных экспедыцый прайшло па розных абласцях Паўночна-заходняй Афрыкі.

Палітычны канфлікт выклікаў пасылку ў 1817 г. Джемса і Боудича ў краіну ашанти, і Боудич выкарыстоўваў усе невялікія якія былі ў яго магчымасці для вывучэння гэтай краіны і яе народа. У наступным годзе Молье адкрыў вытокі рэк Гамбія, Рыа-Грандзе і Сенегала, а Грэй і Дочард прайшлі шляхамі Мунго Парку ў басейне Гамбіі. У 1822 г. маёр Ленг усталяваў, дзе знаходзяцца вытокі Нігера, хоць сам дайсці да іх не змог, а яшчэ праз тры гады ён жа праняўся з Триполи у Цімбукту, дзе пражыў месяц. Ленг быў першым даследнікам новага часу, якому атрымалася дабрацца да Цімбукту, і за гэты гонар ён паплаціўся жыццём, бо ледзь паспеў ён выехаць з горада ў зваротны шлях па пустэльні, як быў забіты.